استاد محمدرضا لطفی

با کمی تأخیر و درنهایت تأسف درگذشت استاد چیره‌دست محمدرضا لطفی را به ایرانیان هنردوست تسلیت عرض می‌نمایم.

هم او که با یک قطعه کوچک از آثار هنرمندانه‌اش خانه دلم را مزین کرده و آرامشی خاص را از آن دریافت می‌نمایم روحشان شاد و یادشان گرامی باد.

استاد محمدرضا لطفی صبح روز جمعه، ۱۲ اردیبهشت ماه ۱۳۹۳ بر اثر بیماری سرطان در ۶۷ سالگی در بیمارستان پارس تهران درگذشت.

محمدرضا لطفی نوازندهٔ برجسته و سرشناس تار، سه‌تار و ردیف‌دان، موسیقی‌دان و آهنگساز، همچنین پژوهشگر و مدرس موسیقی سنتی ایرانی بود. وی در بداهه‌‌ نوازی استادی چیره‌دست بود. لطفی در کنار تار و سه‌تار،کمانچه، دف و نی نیز می‌نواخت.

محمدرضا لطفی در سال ۱۳۲۵ در شهر گرگان زاده شد. او به مدت پنج سال در هنرستان موسیقی به آموختن موسیقی پرداخت و موسیقی را نزد استادانی چون علی اکبر شهنازی، حبیب‌الله صالحی فرا گرفت. پس از پایان هنرستان به دانشکده موسیقی راه یافت و به تکمیل آموخته‌هایش پرداخت. در این زمان از استادانی مانند نورعلی برومند، عبدالله دوامی، سعید هرمزی نیز بهره جست. در سال ۱۳۴۳ جایزه نخست موسیقی‌دانان جوان را نیز کسب کرد. در سال ۱۳۵۴ در جشنواره موسیقی جشن هنر شیراز به همراه محمدرضا شجریان و ناصر فرهنگ‌فر به اجرای راست پنجگاه پرداخت که بسیار مورد توجه قرار گرفت. در اجرای ردیف آوازی توسط عبدالله دوامی با ساز تار وی را همراهی کرد. در سال ۱۳۵۳ به عضویت گروه علمی دانشکده موسیقی درآمد و در همین سال همکاری خود را با رادیو آغاز کرد. به مدت یک سال و نیم به عنوان مدیر گروه موسیقی دانشکده موسیقی هنرهای زیبای تهران به کار مشغول شد و پس از آن از این سمت استعفا کرد. در سال ۱۳۵۴ گروه شیدا را راه‌اندازی کرد و به همراه گروه عارف به سرپرستی حسین علیزاده به بازخوانی و اجرای دوباره آثار گذشتگان پرداخت. کانون چاووش را با همکاری هنرمندانی مثل حسین علیزاده، پرویز مشکاتیان و علی اکبر شکارچی راه‌اندازی کرد و در طی یک فعالیت چشمگیر آثاری از این گروه به جای ماند که به گفتهٔ بسیاری از اساتید از بهترین کارهای موسیقی ایران به شمار می‌روند. مجموعه آلبوم‌های چاووش از مهم‌ترین و تاثیرگذارترین عوامل در جهت حرکت رو به جلو در موسیقی سنتی ایرانی به حساب می‌آید. پس از انحلال چاووش بعد از سفرهای زیادی که برای کنسرت به ایتالیا، فرانسه و آلمان کرد. در سال ۱۳۶۵ به آمریکا رفت. علاوه بر کنسرت‌های متعدد در سراسر آمریکا، مرکز فرهنگی هنری شیدا را در واشنگتن بنیان گذاشت.

محمدرضا لطفی در سال ۱۳۸۵ به ایران بازگشت.

از خوانندگانی که در سال‌های فعالیت‌هنری با او همکاری کرده‌اند می‌توان به عبدالله دوامی، مرضیه، نصرالله ناصح‌پور، محمدرضا شجریان، شهرام ناظری، هنگامه اخوان، صدیق تعریف، زویا ثابت، علیرضا شاه‌محمدی، علیرضا فریدون‌پور، محمد معتمدی، سجاد مهربانی و امیر اثنی‌عشری اشاره کرد

/ 14 نظر / 4 بازدید
نمایش نظرات قبلی
loty

خداش رحمت کناد....[گل] خوشحالم که اینقدر هنر دوستی....[گل]

داداش حسین

یک قافله تشنگی در خیمه، کسی خداخدا می خواند یک کودک تشنه لب، دعا میخواند ای دست!چرا؟ چرا به خاک افتادی؟! یک قافله تشنگی، تو را می خواند

شوریده

سلام رها جان ممنون از اطلاع رسانی....خدا رحمتش کند. [ناراحت][گل]

maryam

باز باران با ترانه . . . میخورد بربام خانه . . . خانه ام کو؟ خانه ات کو؟ آن دل دیوانه ات کو؟ ... روزهای کودکی کو؟ فصل خوب سادگی کو؟ یادت آید روز باران گردش یک روز دیرین ؟ پس چه شد ! دیگر کجا رفت ؟ خاطرات خوب و رنگین ! در پس آن کوی بن بست در دل تو آرزو هست؟ کودک خوشحال دیروز غرق در غمهای امروز یاد باران رفته از یاد، آرزوها رفته بر باد. . . . . . باز باران ، باز باران می خورد بر بام خانه ، بی ترانه ! بی بهانه ! شایدهم گم کرده راه این خانه... [گل]

داداش حسین

سه چیز را با احتیاط بردار : قدم ، قلم ، قسم ! سه چیز را پاک نگه دار : جسم ، لباس ،خیال ! از سه چیز کار بگیر : عقل ، همت ، صبر ! از سه چیز خود را دور نگهدار: افسوس ، فریاد ، نفرین ! سه چیز را آلوده نکن : قلب ، زبان ، چشم ! اما سه چیز را هیچ گاه فراموش نکن : خدا ، مرگ و دوست …

حرف ربط

اما به نظر من وحشتناکه! اینا قبل اینکه همو از خودشون متنفر کنن هم بلد بودن از این حرفا بزنن!..اما چرا نزدن!؟ یقینا انگیزه نداشتن...و همینجاشه که وحشت آفرینه!

maryam

سلام به خواهر بزرگوار خودم.....خوبی خواهرم؟همه چی خوبه؟ انشا... که خوب خوب باشی....دلتنگتم مهربانم....[گل]

♠○مهـــــــــر○♠

روحش شاد و یادش گرامی... استاد لطفی واقعا استاد موسیقی سنتی بود...[گل] اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل الفرجهم...