دلتنگی های من
۱٢ خرداد ۱۳٩۳ :: ۱۱:٠۸ ‎ب.ظ ::  نويسنده : رها      

بغض در گلویم می‌پیچد و اشک به چشمانم می‌دود.

گویی دلشان برایم تنگ می‌شود.

خوب چه کنم طاقت دوری‌ام را ندارند!!!

اشکهایم بیایید و گونه‌هایم را نوازش دهید؛

سینه‌ام را تسکین داده و به قلبم آرامش بخشید.

بیایید اما اندوه را با خود ببرید و بگذارید بعد از شما شادی به سراغم بیاید؛

شادی که تمام وجودم را فراگیرد.

خوشحال باشم، آنقدر که در پوست خود نگنجم.

بعد از بارش آرام‌بخشتان حتما حس بهتری خواهم داشت.

پس قدر شما مرواریدهای خدادادی را خواهم دانست؛

و سپاسگزار بودنتان هستم.

درباره وبلاگ
رها

نويسندگان
صفحات وبلاگ