دلتنگی های من
٢۱ فروردین ۱۳٩۳ :: ۱:٢٥ ‎ق.ظ ::  نويسنده : رها      

و تو ای آفریننده‌ی زیبائیها،

عظمت آفرینشت بالاتر از قدرت درک من است.

کوهها، جنگلها و دریاهای بی‌کرانت را پایانی نیست.

خورشید، ماه و کهکشانها در آسمان بی‌انتهایت چطور می‌توانند در تصور کوچکم بگنجند؟!!

نظاره کردن هریک از اینها آرامشی عظیم برایم به ارمغان می‌آورد.

و در مقابل این همه بزرگی چیزی برای گفتن ندارم.

اینک من مانده‌ام و یک دنیا شرمساری، که با وجود همه کوچک بودنم چقدر خود و مشغولیاتم را بزرگ می‌پندارم!!

خدای قادر من...

تو را می‌ستایم که با وجود این همه بزرگی‌ات و این همه کوچکی‌ام حتی لحظه‌ای نیز تنهایم نمی‌گذاری و من با این همه کوچکی‌ام و تمام بزرگی‌ات باز هم گاهی از یاد تو غافل می‌شوم!!

فراموش می‌کنم که و کجا هستم...

خداوندا از تو بخاطر همه چیز و همه کس سپاسگزارم.

درباره وبلاگ
رها

نويسندگان
صفحات وبلاگ