دلتنگی های من
٢۱ امرداد ۱۳٩٢ :: ۱٢:٢٧ ‎ق.ظ ::  نويسنده : رها      

 

گاهی زخمهایی در اعماق وجود آدم هست که هیچ التیامی برای آنها وجود ندارد...

زخمهایی عمیق که بدنه وجودت را به لرزه می‌افکنند...

شاید در همه لحظات از آنها یادی نکنی...

ولی آنها هستند...

همیشه هستند...

و تنها تلنگری کافی است تا زخمهایت سربازکنند...

و تمام خاطرات تلخ و جانکاهت در قالب مروارید اشکهایت چون خونابه‌ای از زخمی دردناک جاری گردند...

و تو

با هیچ قدرتی نمی‌توانی جلوی قلیان آنها را بگیری

می‌آیند و می‌آیند و ناگاه

به خلسه‌ای عمیق می‌روی

ساکت و خاموش خیره می‌شوی

و سکوتی سنگین و دردآور تو را فرامی‌گیرد

بغضی دردناک گلویت را می‌فشارد و به سختی آن را فرومی‌خوری

دیگر نمی خواهی به هیچ‌کدام آنها فکر کنی

و آنگاه ...

فقط خدا را شکر می‌کنی که از ابتدا بوده و هست و همه چیز را می‌داند و تمامی احساست را درک می‌کند.

خدایا ممنونم که هستی

درباره وبلاگ
رها

نويسندگان
صفحات وبلاگ